Hepatoblastoma (HB), çocukluk çağının en sık görülen karaciğer malignitesidir. Klinik ilerlemelere rağmen, yüksek riskli hastalarda kötü seyreden prognoz, hastalığı doğru yansıtan preklinik modellerin geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu çalışma yaygın kullanılan HepG2 hücre hattının, biyolüminesans görüntüleme destekli bir ortotopik fare modelindeki tümör oluşturma kapasitesini ve güvenilirliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Lentiviral yöntemle modifiye edilen HepG2-Luc hücreleri farklı dozlar (2.5-3 milyon) ve Matrijel varlığına göre (+/-) gruplandırılan atimik çıplak farelerin karaciğerine enjekte edilmiştir. Tümör gelişimi 6 hafta boyunca IVIS sistemiyle izlenmiş ve deney sonunda histopatolojik doğrulamalar yapılmıştır. İn vitro analizler, HepG2-Luc hücrelerinin parental hücrelere göre yaklaşık 3500 kat daha güçlü sinyal ürettiğini doğrulamıştır. Ancak in vivo ortamda toplam tümör tutulum sınırlı seviyede kalmıştır. Histopatolojik olarak tümör odağı, 3 milyon (+) grubunun %20'sinde ve 2.5 milyon (-) grubunun %16.7'sinde saptanmıştır. Matrijel kullanımının tutulum üzerinde anlamlı bir etkisi gözlenmemiştir. Bazı deneklerde radyometrik sinyal alınmasına rağmen dokuda kitle bulunamaması, hücrelerin mikro-odaklar halinde dağılması veya peritonal sızıntı ile ilişkilendirilmiştir. Sonuçlar, HepG2 hücrelerinin J:NU farelerinde düşük tümörijenik potansiyele sahip olduğunu literatürde ilk defa göstermektedir. Karaciğer kanseri araştırmaları için Huh-6, Huh 7 veya Hep 3B gibi daha agresif hücre hatlarının veya ileri derece immün yetmezlikli fare modellerinin tercih edilmesi daha verimli bir yaklaşım olacaktır.