Geri

Köpeklerde Deri Lezyonlarından İzole Edilen Staphylococcus aureus Suşlarında Biyofilm Oluşturma Kapasitesi ve Antimikrobiyal Direncin Araştırılması

Volume 40, Issue 2

June 2026 · Pages 136-141

Köpeklerde Deri Lezyonlarından İzole Edilen Staphylococcus aureus Suşlarında Biyofilm Oluşturma Kapasitesi ve Antimikrobiyal Direncin Araştırılması

Investigation of Biofilm-Forming Capacity and Antimicrobial Resistance in Staphylococcus aureus Isolates from Canine Skin Lesions

Zeynep YERLİKAYA1, Özden DELLAL2, Müzeyyen DEMİR2, Sadiye Dilşa ATEŞ2, Osman Yaşar TEL2, Songül ÖTKÜN3

1Fırat University, Faculty of Veterinary Medicine, Department of Microbiology, Elazığ, TÜRKİYE
2Harran University, Faculty of Veterinary Medicine, Department of Microbiology, Şanlıurfa, TÜRKİYE
3Siirt University, Faculty of Veterinary Medicine, Department of Microbiology, Siirt, TÜRKİYE
Keywords: Staphylococcus aureus biyofilm icaA icaD antimikrobiyal direnç
Keywords: Staphylococcus aureus biofilm icaA icaD antimicrobial resistance

Köpeklerde görülen bakteriyel deri enfeksiyonları sıklıkla stafilokoklarla ilişkilidir ve biyofilm oluşumu ile antimikrobiyal direncin (AMR) birlikteliği tedavi başarısını olumsuz etkileyebilmektedir. Bu çalışmada, deri lezyonu bulunan köpeklerden izole edilen S. aureus suşlarında biyofilm oluşturma kapasitesi, biyofilmle ilişkili icaA ve icaD genlerinin varlığı ve antimikrobiyal duyarlılık profilleri değerlendirildi. Bu amaçla 130 deri svabı kültüre edildi, S. aureus izolatları 23S rRNA PCR ile doğrulandı, biyofilm oluşumu mikrotitre plakta kristal viyole yöntemiyle ölçüldü. icaA ve icaD PCR ile araştırıldı ve antimikrobiyal duyarlılık CLSI kriterlerine göre disk difüzyon yöntemiyle belirlendi. 72 örnekte (%55.4) S. aureus saptandı. İzolatların çoğu biyofilm üreticisi olup %23.6'sı yüksek biyofilm oluşturan grup olarak sınıflandırıldı. Genel olarak izolatların %70.8'inde en az bir icaA veya icaD geni varlığı saptandı. icaA pozitifliği, yüksek biyofilm üreticilerinde düşük biyofilm üreticilerine kıyasla anlamlı derecede daha düşüktü (p=0.002). icaD ile biyofilm kategorisi arasında ise anlamlı bir ilişki bulunmadı. Çoklu ilaç direnci yaygındı (%56.9) ve yüksek biyofilm oluşturan izolatlarda amoksisilin-klavulanata duyarlı olmayanların oranı düşük biyofilm grubuna göre daha yüksekti (p=0.049). Elde edilen bulgular, köpek deri enfeksiyonlarına ait S. aureus izolatlarında biyofilmle ilişkili AMR yükünün belirgin olduğunu ve biyofilm fenotipi ile ica genotipi arasındaki ilişkinin kısmen ica bağımsız mekanizmaları da içeren karmaşık bir yapıda olabileceğini düşündürmektedir.