Geri

Uterin İnertiye Bağlı Distosili Kedilerde Serum Glukoz ve Kalsiyum Konsantrasyonları: Retrospektif Bir Analiz

Cilt 40, Sayı 3

Ekim 2026 · Sayfalar 216-221

Uterin İnertiye Bağlı Distosili Kedilerde Serum Glukoz ve Kalsiyum Konsantrasyonları: Retrospektif Bir Analiz

Serum Glucose and Calcium Concentrations in Cats with Dystocia due to Uterine Inertia: A Retrospective Analysis

Mehmet YILDIZ1, Sait ŞENDAĞ1, Doreen HARDEGEN2, Axel WEHREND2

1Van Yüzüncü Yıl University, Faculty of Veterinary Medicine, Department of Obstetrics and Gynecology, Van, TÜRKİYE
2Justus-Liebig University, Veterinary Clinic for Reproductive Medicine and Neonatology, Giessen, GERMANY
Anahtar Kelimeler: Distosi dişi kedi glukoz iyonize kalsiyum
Keywords: Dystocia glucose ionized calcium queen

Bu retrospektif çalışma, uterus tembelliği tanısı konulan güç doğumlu (distosili) dişi kedilerde serum glukoz ve iyonize kalsiyum (iCa) konsantrasyonlarını analiz etmeyi ve bu metabolik parametrelerin kedi distosisinin patogenezindeki rolüne ilişkin literatürdeki mevcut boşluğu gidermeyi amaçlamıştır. Çalışmaya farklı ırk ve yaşlardan, ortalama gebelik süresi 65±5.4 gün olan toplam 30 dişi kedi dahil edilmiştir. Ortalama serum glukoz ve iCa konsantrasyonları sırasıyla 6.96±1.94 mmol/L ve 1.31±0.20 mmol/L olarak belirlenmiştir. Serum glukoz düzeyleri, 5.00 mmol/L referans ortalama değere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuş (p<0.01) ve olguların %43.3’ünde hiperglisemi saptanmıştır. Buna karşın, serum iCa konsantrasyonları ile 1.26 mmol/L referans değeri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0.09). Hipoglisemi yalnızca bir olguda (%3.3), hipokalsemi ise altı olguda (%20) gözlenmiştir. Ayrıca, serum glukoz ve iCa düzeyleri arasında zayıf ve istatistiksel olarak anlamlı olmayan negatif bir korelasyon belirlenmiştir (r=-0.08, p=0.671). Elde edilen bulgular, uterin inertia ile ilişkili distosinin patogenezinde hipokalsemi ve hipogliseminin primer bir rol oynamadığını, gözlenen hipergliseminin ise muhtemelen doğum sürecine bağlı stresin bir sonucu olduğunu düşündürmektedir. Bu sonuçlar, glukoz ve kalsiyum düzeylerinin tek başına kedi distosisinin yönetiminde tanısal veya prognostik belirteçler olarak yeterli olmadığını göstermektedir.